اطلاع و نرسيدن تمامى قرآن به آن دو و عدم دقّت و احاطه ، به برخى از آيات دست نيافته‌اند و در نتيجه قرآن تحريف شده است . احتمال دوم : آن است كه تحريف توسط آنان عمداً صورت گرفته باشد ، آن هم در خصوص آياتى كه هيچگونه ضررى به خلافت و زعامت آنها نداشته است . احتمال سوم : اين كه تحريف عمدى باشد ، لكن در خصوص آياتى كه براى زعامت آنها مضرّ بوده است ، چنان كه قائلين به تحريف روى اين احتمال تكيه نموده‌اند . لكن هر سه احتمال منتفى و مردود است . امّا احتمال اول از دو جهت باطل است : الف : شكى نيست در اين كه پيامبر صلى الله عليه و آله امر به حفظ ، قرائت و ترتيل قرآن مىفرموده و صحابه هم اهتمم فراوانى در اين امور داشتند ، لذا قطع داريم به اين كه قرآن تماماً در زمان اين دو نفر به صورت كامل موجود بوده است ، يا به صورت جمع و يا متفرّق و يا در سينه‌ها و يا در كاغذها . در آن زمان عربها اهتمام عجيبى به حفظ اشعار جاهليت داشتند ، پس چطور مىشودنسبت به قرآن چنين اهتمامى را نورزيده باشند . ب : از روايت ثقلين بطلان اين احتمال روشن مىشود . زيرا اين روايت دلالت دارد بر اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را مأمور به تمسّك به كتاب در زمان خويش فرموده و روشن است در صورتى كه برخى از آيات مورد تضييع قرار گرفته باشد تمسّك به كتاب به عنوان يك مجموعه مدوّن امكان‌پذير نيست . اما بطلان احتمال دوّم : روشن است كه تحريف عمدى نياز به انگيزه