از اين شبهه جوابهاى مختلفى داده شده است كه اينك به بررسى آنها مىپردازيم : جواب اول : مرحوم محقق خوئى در كتاب ارزشمند البيان چنين جواب داده‌اند : كسانى كه قائل به خلافت ائمه معصومين عليهم السلام نباشند در حلّ اين شبهه عاجزند ، اما كسانى كه معتقد به ولايت و خلافت اين بزرگواران هستند و آنان را به عنوان قُرَناءِ كتاب پذيرفته‌اند در حلّ اين شبهه عاجز نيستند ، چرا كه خود آنان به قرآن موجود استدلال مىفرمودند و استدلال اصحاب به قرآن را تأييد و امضا مىنمودند . بنابراين قرآن موجود ولو اين كه تحريف شده باشد ، چون مورد استدلال ائمه عليهم السلام بوده است براى تمسّك حجيّت دارد . اين جواب خالى از اشكال نيست ، زيرا : اولًا : اين جواب نسبت به معتقدان ولايت ائمه معصومين عليهم السلام مفيد فائده‌است ، در حالى كه در مقابل چنين شبهه‌اى بايد جواب وافى و كافى داد ، به طورى كه هر فرقه‌اى بتوند آن جواب را بپذيرد . ثانياً : اين جواب در حقيقت پذيرفتن اصل شبهه است چرا كه طبق آن ديگر استدلال بر عدم تحريف به خود آيات شريفه نيست ، بلكه استدلال به آيات به ضميمه امضاء و تقرير معصوم است و اين مطلب گذشته از آن كه بر خلاف مدّعى است ، بر خلاف ظاهر حديث شريف ثقلين نيز هست كه از آن به خوبى استفاده مىشود كه قرآن به عنوان « ثقل اكبر » و به عنون يك حجّت و دليل مستقل مطرح است .