- كه در زمان خود ، افراد زيادى را براى سبّ اميرالمؤمنين ( ع ) و ايجاد بغض و عداوت نسبت به ايشان ، گماشته بودند ، مسأله شخصى نبود ، و هدفشان اين نبود كه شخص حضرت امير ( ع ) گرفتار بغض و كينه مردم شود ، بلكه مىخواستند اين ارتباط مودّت و محبت و علاقه نسبت به ذوى القربى را از بين ببرند . و اگر اين ارتباط از بين رفت ديگر ممكن نيست كسى تحت تأثير هدايت اهل‌بيت : قرار گيرد ! اميرمؤمنان ( ع ) با خوارج بحثها و گفتگوههاى فراوانى كردند ، و افرادى را فرستادند تا با آنان صحبت كنند ؛ ولى به خاطر پندارها باورهاى غلط و بغض و عداوتى كه از حضرت در دلشان به وجود آمده بود كارشان به جنگ كشيد و هزاران نفر كشته شدند و در نهايت خود ايشان هم به دست خوارج و ابن ملجم عليهم اللعنهء و العذاب به شهادت رسيد . مودّت براى روحانيت ، سرمايهء بزرگى است . از اين رو ، ما بايد براى انجام هرچه بهترِ وظيفه و رسيدن به هدفهاى روحانى خود ، از اين راه به عنوان ابزار كار استفاده كنيم . روحانى و مبلّغ دين خيلى خوب مىتواند از اين راه به اهداف خودش برسد ؛ چرا كه مردم اگر مبلّغ و روحانى را از صميم قلب دوست داشته باشند موفقيت اين روحانى در امر تبليغ و بيان معارف الهى بسيار چشمگير خواهد بود . معناى اجمالى اين فرازِ از سخنان امام مجتبى ( ع ) كه مىفرمايد : « الْقَرِيبُ مَنْ قَرَّبَتْهُ الْمَوَدَّهءُ وَ إِنْ بَعُدَ نَسَبُهُ » اين است كه : نزديك به انسان ، آن كسى نيست كه با انسان خويشاوند باشد ؛ بلكه آن كسى است كه مودت ، او را به انسان نزديك كند ؛ يعنى بزرگ‌ترين عامل براى نزديك شدن ، محبت به ديگران يا مودّت ديگران به انسان است . برخى از تعبيرات عوامانهء مردم به قدرى ريشه‌دار و عميق است كه وقتى انسان در آن فكر مىكند تعجب مىكند . مردم در مثلهاى خودشان مىگويند : با زبان خوش ، مار را هم مىتوان از سوراخ بيرون كشيد ؛ يعنى مار كه دشمن انسان است و از انسان فرار مىكند ، و در رويارويى با انسان حمله‌ور شده و با نيش سمىاش او را از پاى