محدوديت كرده است . 7 - خروج براى تأمين معاش ، چنانچه شوهر او قادر به آن نباشد يا از انفاق سرپيچى كند . 8 - خروج از منزل براى تظلّم و دادخواهى . در غير اين موارد جايز نيست زن بدون اذن شوهر از منزل خارج شود و دليل اين مطلب عبارت از آيهء شريفهء : « الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ » . رواياتى كه صاحب كتاب وسائل الشيعة در جلد 14 ، ص 112 ؛ نقل كرده است ، و دلالت دارد كه « و لا تخرج من بيتها الا باذنه » . و براى آگاهى از فلسفهء لزوم پيروى زن از شوهر ، در خروج از منزل و امثال آن نياز به بيان مقدماتى است : 1 - فقهاى اماميه عقيده دارند كه احكام شرعيه ، ناشى از ملاكات و اهدافى است كه از آنها تعبير به مصالح و مفاسد مىكنند . بر اين اساس بايدها بر اساس جلب مصلحت و نبايدها براى فرار از مفاسد است . 2 - مصالح و مفاسد ، منحصر به امور مادى نيست . بلكه بر اساس جهان‌بينى اسلامى عمدتا براى تأمين مصالح معنوى و سعادت اخروى است : 3 - در تشخيص ملاكات احكام اتكاى ما بر وحى است . كه از علم بىنهايت الهى سرچشمه مىگيرد و هيچ‌گونه خطا و اشتباه در آن تصور نمىشود . بنابراين ما اجمالا مىدانيم كه هر دستورى ، داراى ملاك مناسب است ؛ هرچند از شناخت تفصيلى آن عاجز باشيم . 4 - در ازدواجهاى دائم ، هزينهء زندگى بر عهدهء شوهر است ، كه شرح آن در كتابهاى فقهى مسطور است . 5 - بر اساس تحقيقات روانشناسان و تجربه تاريخى ، مردان نوعا موجودى هستند كه قدرت آنها در تحمل مشكلات و برخورد با ناملايمات بيشتر