اعتقاد به خداوند يگانه اعتقاد به خداوند يگانه أَ فِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ( سورهء ابراهيم / 10 ) . يعنى : آيا در خداوند شكى هست كه آفرينندهء آسمان‌ها و زمين است ؟ علم و اقرار به وجود خداوند متعال بديهى است و كفار هم به آن اقرار داشته‌اند چنان چه خدا فرموده است : وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( سورهء عنكبوت / 61 ) . يعنى : و هرآينه اگر از آنها سؤال كنى ، كيست كه آسمان و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را مسخّر كرده است ؟ مىگويند البته خدا پس بگو به كجا به دروغ رانده مىشويد ؟ لذا رسول اكرم صلى الله عليه و آله كه مبعوث گرديد مردم را دعوت به توحيد و يگانه‌پرستى كرد نه اقرار به وجود خدا . منشأ اين اقرار و اعتراف ، سرچشمه اين دريافت و غريزه ، همان فطرت و قوهء درك و فهمى است كه خداوند در نهاد و طبيعت هر انسانى قرار داده است فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها ( سورهء روم / 30 ) . آرى خداوند اين حقيقت را در كمون و سرّ سويدايى هر كس نهاده است و لذا انسان در اصل خلقت و ذات خود حسّ مىكند كه به خود واگذار نيست بلكه به يك مبدئى مربوط است كه آن مبدأ او را نگهدارى مىكند و به او كمك مىرساند و مراقب انديشه‌ها و اعمال او است ، همان مبدئى كه