نكنند ، تا به اختلاف و انحراف دل‌ها دچار گردند ، چنان كه خداوند از آن خبر داده و فرموده است : « هُوَ الَّذِى أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتبَ مِنْهُ ءَايتٌ مُّحْكَمتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتبِ وَأُخَرُ مُتَشبِهتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشبَهَ مِنْهُ ابْتِغَآءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَآءَ تَأْوِيلِهِ ى وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَه‌ُو إِلَّا اللَّهُ وَالرَّ سِخُونَ فِى الْعِلْمِ يَقُولُونَ ءَامَنَّا بِه‌ِى كُلٌّ مّنْ عِندِ رَبّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّآ أُوْلُواْ الْأَلْببِ » . « 1 » اوست [ آن خداى ] كه [ اين ] كتاب را بر تو فرو فرستاد . برخى از آن ، آيه‌هاى « محكم » ( استوار / يك رويه ) اند - آيات روشنى كه معناى آنها آشكار است و در آنها احتمال وجوهِ مختلف نمىرود و منسوخ نمىگردد - كه آنها بنياد و اصل اين كتاب‌اند ؛ و برخى ديگر متشابه ( / چند رويه ) اند ؛ - آياتى كه در معنى و مراد آنها در آغاز ، احتمال وجوهِ مختلف مىرود . امّا آنهايى كه در كژى - انحراف از راه درست - قرار دارند ، از سرِ آشوب و تأويل‌جويى ، از آيات متشابه آن ، پيروى مىكنند در حالى كه تأويل آن را جز خدا نمىداند . و استواران در دانش ، مىگويند : ما بدان ايمان داريم ، تمام آن از نزد پروردگار ماست و جز خردمندان ، كسى ياد نكند و پند نگيرد . بر اين اساس ، رسول و امام و كتاب ، همگى ، حجّت خدا بر امّت‌اند ، تا هر كس كه نابود شود از روى برهان باشد و هر كس كه زنده [ نيز ] ماند با برهان ، و بىگمان خداوند شنوايى داناست :

--> ( 1 ) . آل‌عمران ، آيهء 7 .