بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ علم اصول فقه ، در بين علوم اسلامى از مقام و منزلتى رفيع برخوردار است و اهميّت آن بر كسى پوشيده نيست ، چون اين علم ، قواعدى است كه براى استنباط احكام شرعى مهيّا شده و تنها علمى است كه با اين هدف تأسيس شده است . روشن است كه دستيابى به احكام شرعى ، مقدّمه براى عمل به آنها و تأمين سعادت دنيا و آخرت براى هر انسان است . از اين رو بر مجتهد لازم است اين قواعد را مورد توجّه قرار داده و به بحث و بررسى پيرامون آنها بپردازد و حدود و ثغور هركدام را مشخص كرده و در استنباط احكام شرعى از آنها استفاده كند . اين قواعد ، قبل از اين كه به صورت علم مستقلى تدوين شود ، در كتاب و سنت وجود داشته و در مقام استنباط ، مورد استفاده قرار مىگرفته است . هرچند در اوايل امر ، به صورت قواعدى بسيط بوده و به مرور زمان توسعه پيدا كرده است . بر اين اساس ، جمعى از بزرگان شيعه اقدام به جمع‌آورى رواياتى نموده‌اند كه در