به شهود عرفانى دارا باشد . مثلا حضرت عيسى عليه السّلام كه احياء مىكرد ، كسى به سرّ كار او و كيفيّت احيايش آگاه است كه خود محيى باشد نه آن كه صرفا به معناى مفهومى محيى آگاه باشد زيرا كه بسيار كسانى به مفاهيم و معانى اسماء آگاهى دارند و لكن مطابق حكم آن اسم ، تصرف و اعمال ندارند ، اين فرقه را علم اذواق نيست . كلمه 433 قوله ( سبحانه ) اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . در آخر باب شصت و سوم فتوحات مكيه ( ج 1 چهار جلدى ، ط 1 ، ص 306 ) : « فإن النور سبب الكشف و الظهور . . . » . فى التوحيد عن جابر الجعفى عن ابى جعفر عليه السّلام قال : سمعته يقول : « إن اللّه نور لا ظلمة فيه ، و علم لا جهل فيه ، و حياة لا موت فيه » . رساله ما به نام لقاء اللّه را كه نخستين رساله هشت رساله عربى است در روايات و ادعيه مأثور در نور و بيان آنها اهميتى بسزا است . كلمه 434 هر كسى خزائن سعى اعمال خويش است . سؤال پنجاه و دوم باب هفتاد و سوم فتوحات مكيه . كلمه 435 شيخ رئيس در اواسط فصل نهم مقاله سوم الهيات شفاء گويد : « الوهم هو القانون فى الأمور المحسوسة و ما يتعلق بها » ( ص 152 - بتصحيح و تعليق راقم بر آن ) . و در فصل اول مقاله چهارم كتاب نفس شفاء فرموده است : و فى الانسان للوهم احكام خاصة من جملتها حمله النفسّ على أن تمنع وجود