كلمه 485 اين كلمه رسالهء انسان در عرف عرفان است . بسم الله الرحمن الرّحيم الحمد للّه رب العالمين اين كراسه رساله‌اى در پيرامون موضوع « انسان در عرف عرفان » از ديدگاه قرآن كريم و اخبار وسايط فيض إلهى ( صلوات الله عليهم ) به قلم اين كمترين حسن حسن‌زاده آملى در چهار فصل به رشته نوشته درآمده است . اميد است كه مورد پسند ارباب بينش و اصحاب دانش قرار گيرد ، و نگارنده را اثرى خواندنى و ماندنى به يادگار بماند ؛ قوله ( سبحانه ) : إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا . فصل يكم در دانش ترازو انسان به حيوان ناطق تعريف شده است . اين تعريف از نظر منطقى براى تميز انسان از ساير حيوانات تعريفى به تمام و كمال است كه انسان هم يك نوع از حيوان است و تميز او از ديگر حيوانات اين است كه او جانورى گوياست . و چون از دانش ترازو قدم فراتر نهيم و به كتب حكمت و به خصوص به حكمت متعاليه و بالأخص به صحف عرفانى اصيل برسيم وجود را مساوق حق و فصل حقيقى همه انواع و اشخاص موجودات از مجرد و مادى و صورة الصور آنها مىيابيم ، و تعريف منطقى را نيز امضا مىكنيم و انسان را حيوان ناطق يعنى جانور گويا مىشناسيم ، و لكن با اين فرق كه او را داراى قوّه و منّه و لياقت و قابليتى مىيابيم كه هرگاه آن دارايى را به فعليت برساند ، انسان حقيقى و واقعى خواهد بود . يعنى انسان واقعى حقيقى در عرف عرفان آن كسى است كه به فعليّت رسيده است و متصف به صفات ربوبى و محاسن اخلاق و محامد آداب است و گرنه