امروز ، روز معلّم است ؛ شما استادان و آموزگاران بزرگوار ، برادران و خواهران صاحب فضل و كمال ببينيد كه آية الله رفيعى ( رفع الله درجاته ) از تعليم و تعلّم و مقام معلّم چه خبرها دارد كه با طلبه‌اى از آمل براى تحصيل علم به تهران آمده و هيچ آشنايى و خويشاوندى با او ندارد اين گونه رفتار مىكند ، اين اولياى إلهى چه ديده‌اند و چه چشيده‌اند ؟ ! تربت پاك آن جناب - كه رحمت بر آن تربت پاك باد - در قم است ، و من اگرچه براى تسلّى خاطرم به زيارتش تشرّف مىيابم و دو زانو در كنار تربتش مىنشينم و خاكش را مىبوسم و قرآن مىخوانم ، و لكن آنچه كه مرا به حقيقت آرامش مىدهد لسان امام ملك و ملكوت حضرت صادق آل محمد ( صلوات الله عليهم ) است كه ثقة الاسلام كلينى در حديث ششم باب چهارم كتاب فضل العلم از اصول كافى به اسنادش از حفص بن غياث روايت كرده است « قال : قال لي ابو عبد الله ( عليه السلام ) : من تعلّم العلم و عمل به و علّم للّه دعي في ملكوت السماوات عظيما ، فقيل تعلّم للّه و عمل للّه و علّم لله » « 1 » . پس خوشا به حال شما علماى روحانى گرامى و استادان بزرگوار دانشگاه و خطباى عزيز و معلّمان و مربّيان جامعه و دانشجويان و دانش‌آموزان و فرهنگيان گرانقدر كه در ملكوت عالم آقا و بزرگ خوانده مىشويد . خوشا به حال شما كه زبان و قلم و رفتار شما براى تعليم اجتماع و تشكيل مدينه فاضله انسانى است و در سيرت و سنّت انبياى الهى مىباشيد و به آن بزرگواران تأسّي مىنماييد . آرى انبياء براى آدم‌سازى و تشكيل مدينه فاضله مبعوث شده‌اند . درشكه و دوچرخه و ديگر صنايع مادّى را ، ديگران مىتوانند بسازند ؛ و لكن صنعت آدم‌سازى كار هر كس نيست ، نفوس قدسى مؤيد به روح القدس و كسانى كه در مسير آنهايند و از آنها تعليم گرفته‌اند آدم سازند ؛ لذا اين نشأت شهادت مطلقه كه ظل و آيت ملكوتش است ، مقام معلم مربّى انسانها بدان پايه والاست كه در

--> ( 1 ) - اصول كافى معرب ، ج 1 ، ط 1 ، ص 27 .