اثنين محتاج إلى واحد هو مبدأ الاثنين ، و المحتاج الى المبدأ لا يكون مبدأ الكل « 1 » . كلمهء 38 روزى به محضر مبارك استادم جناب آية اللّه محمد آقاى غروى آملى - رضوان اللّه تعالى عليه - تشرّف حاصل كرده بودم ، به من فرمود : اين عبارت را در جائى ديده‌ايد كه « الإمام أصله دائم ، و نسله دائم » ، عرض كردم : خير در جائى نديده‌ام ، چه جمله شگفت و شيوا و شيرين و دلنشين است كه خود اصلى استوار و قانونى پايدار است ، حضرتعالى از كجا نقل مىفرمائيد ؟ فرمود من از جائى نقل نمىكنم . آنگاه انگشتان دست راستش را جمع كرد و در حالى كه بر گرد لبانش دور مىداد فرمود : ديروز كه از خواب بيدار شدم ديدم اين جمله را بر سر زبان دارم و بدان گويايم . راقم گويد : در اصطلاح عرفان اين گونه القاءات سبّوحى را « حديث برزخى » گويند . كلمهء 39 اين كلمه اصلى از اصول مسائل عقليه است : « الاتحاد لا يتصور بين شيئين متحصّلين ، بل انما يتصور بين متحصل و لا متحصل كما بين الجنس و الفصل بما هما جنس و فصل ، لا بما هما مادة و صورة عقليّتان » . كلمهء 40 در دعاى مجير يكصد و هفتاد و هشت اسم الهى آمده است و پنجاه و هفتمين آن اسم اعظم « يا موجود » است كه مقدّسهاى خشك سخت از آن رم مىكنند چه اين كه مىگويند : « وجود و موجود را عارفان و حكيمان به دهان مردم انداختند » با

--> ( 1 ) - « مصباح الأنس » ص 67 رحلى ، چاپ سنگى .