اين حديث شريف ناطق است كه عرش را مراتب و درجات است چه اين كه فرمود : من ذروة العرش ، من اشرف بقاع عرشى . و تعبير تقابل ظهر و وجه چقدر عظيم المنزله است به خصوص كلمه ظهر كه هم مشعر است بر اين كه ظهور آن اشباح در نشئه عنصرى در ظهر و وراى آدم است . علاوه اين كه آدم را معرفى كرد كه ؛ او مرآتى است قابل انطباع صور و حقايق انوار مجرّده ، وانگهى داراى دستگاه و كارخانه‌اى است كه انوار مجرده را تمثل مىدهد و به هيئت اشباح در مىآورد : فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا ، سبحان اللّه چقدر شأن انسان را عظيم آفريده است ؟ فى باب الروح من توحيد الكافى « 1 » باسناده عن محمّد بن مسلم قال سألت ابا جعفر عليه السّلام عما يروون ان اللّه خلق آدم على صورته ، فقال هى صورة محدثة مخلوقة و اصطفاها اللّه و اختارها على سائر الصور المختلفة ، فاضافها الى نفسه كما اضاف الكعبة الى نفسه و الروح الى نفسه فقال بيتى و نفخت من روحى . اى دل به كوى دوست گذارى نمىكنى * اسباب جمع دارى و كارى نمىكنى و ديگر سخن از تعبير شققت له اسما من اسمى است كه فرمود شققت نه جعلت يا تعبيرات ديگر مشابه آن اين اشتقاق ، انشقاق و انفطار اسمى از ذات بىچون سبحان است اسمى بدان معنى كه گذشت ، به خصوص اسمى اسمى و كلمتى عليا كه به حسب ذات و صفات و افعالش مظهر اتم و ناطق به اوتيت جوامع الكلم است كه چون مصدر و مصدر خود در فعال خود

--> ( 1 ) ص 104 ، ج 1 معرب .