بىنقص و عيب باشد حتّى شاخ شكسته و گوش بريده نباشد ، و همچنين خصىّ نباشد ، و مريض و لاغر نباشد ، و مستحب است كه چاق باشد . و اگر گوش او بريده نباشد ولى سوراخ و شكافته باشد گفته شده است كه اشكال ندارد ، ولى بهتر ترك آن است ، و اگر در خلقت بىشاخ و دم است هم اجتناب شود . و يك قربانى براى چند نفر كافى نيست . و چون قربانى شما گوسفند است احتياط اين است كه اگر ميش است داخل سال دوم باشد ، و اگر بز است داخل سال سوم باشد ، و ذكور و انثى در اين جهت يكسان‌اند . قربانى عبادت است لذا در آن نيّت معتبر است . مثلا بدين‌گونه نيّت مىكند : « قربانى واجب مىكنم از جهت حجّ تمتّع حجّة الاسلام قربة الى اللّه تعالى » يكى از آداب قربانى كه مطابق احتياط است اين است كه گوشت قربانى تثليث شود بدين معنى كه قسمتى از آن را براى خودش بگيرد و مقدارى از آن را بخورد ، و قسمتى را كه كمتر از ثلث آن نباشد به فقراء مسلمان بدهد ، و قسمتى را به مؤمنين هديه نمايد . و بدان كه لازم نيست حاجى به دست خود حيوان را ذبح كند بلكه مىتواند نائب بگيرد ولى بهتر اين است وقتى نائب كارد - مثلا - بر گلوى قربانى مىكشد ، حاجى هم دست خود را بر روى دست نائب نهد كه كأنّ او دارد قربانى مىكند . سوم : حلق رأس است كه پس از قربانى انجام مىشود ، و آن چنان است كه بايد همهء سر حلق شود نه اين‌كه يك گوشه‌اى از سر زير مو تراشيده شود ، و مثلا بدين گونه نيّت مىكند : « حلق رأس مىكنم جهت حجّ تمتّع واجب قربة الى اللّه تعالى » . پس از حلق رأس آنچه كه در احرام برايش حرام بود حلال مىشود مگر زن و بوى خوش و شكار صحرائى . پس از حلق رأس در همان روز دهم به مكّه مراجعت مىكند ، و طواف زيارت