حسن حسن زاده آملى
208
ده رساله فارسى (فارسى)
است سه امر واجب است : اوّل رمى جمره عقبه ، دوم قربانى ، سوم حلق رأس . اوّل : رمى جمره عقبه ، جمرهء عقبه را مىشناسند . رمى آن بايد با هفت عدد سنگريزه كه جمار نباشند - يعنى آن هفت عدد سنگريزه ابكار باشند ، و مقصود از بكر بودن سنگريزهها اين است كه زدهء ديگران نباشند - و چنانكه گفتيم اگر اين سنگريزهها در مشعر جمع شود چه بهتر و گرنه از هر كجاى حرم باشد صحيح است . مگر اينكه جناب كلينى رضوان اللّه عليه در كافى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه سنگريزه را از جميع حرم مىتوان گرفت مگر از مسجد الحرام و مسجد خيف . و در روايت ديگر از آن حضرت نقل كرده است كه از سنگريزه خارج حرم ، و از سنگريزه جمار - يعنى سنگ زده ديگران - نبايد باشند . خلاصه اينكه جمره عقبه هفت بار بايد با سنگريزه ابكار مأخوذ از حرم رمى شود . و نيّت مىكند مثلا بدينگونه : « هفت ريگ به اين جمره مىزنم - و يا رمى جمره عقبه مىنمايم - قربة الى اللّه تعالى » . و مستحب است كه در هنگام رمى حصات ( يعنى رمى سنگريزهها ) با طهارت و رو به قبله و پياده و دعا در هر انداختن ، و بين رامى تا جمره از ده تا پانزده ذرع فاصله بودن . و بايد رامى در هنگام رمى جمره در سطح زمين مواجه ستونى كه آن را رمى مىكنند بوده باشد و غير اين صورت مجزى نيست . و ديگر اينكه رمى جمرات در شب جايز نيست ، بايد از ما بين طلوع شمس تا غروب آن باشد . دوم : قربانى ، بعد از آنكه رمى جمره عقبه كرد به قربانگاه در منى براى قربانى مىرود . و حيوان قربانى بايد فقط از گوسفند و گاو و شتر باشد . و بايد حيوان قربانى