بعد سوم آن نيز به همين اندازه هر يك از دو بعد نام برده برابر باهم است ، يعنى مجسمى كه هر يك از اقطار ثلاثه آن كه طول و عرض و عمق آنست سه وجب و نيم است و مكسر اين اقطار اصل معيار مقدار كر است يعنى اين ميزان تجسيم كه مجسم شود مقدار آب كر معلوم مى گردد ، سپس هرگاه حجم آبى كه مثلا عمق آن از سه وجب و نيم كمتر بود بايد هر يك از طول و عرضش آن نقصان را جبران كند تا مكسر آن چهل و دو و هفت هشتم وجب گردد ، و يا حجم آب به شكل استوانه بود بايد مقدار حجم آب آن از معيارى كه اصل مقدار كر است كمتر نبوده باشد ، و على هذا القياس در بواقى اشكالى كه براى حجم آب روى مى آورند . لذا آگاه و آشناى بدين اصل مسلم و قاعده مضبوط و محكم چون صاحب شرايع در تحديد كر فرموده است : « الكرما كان كل واحد من طوله و عرضه و عمقه ثلاثة اشبار و نصفا ، و چون صاحب الحبل المتين فرموده است : « ان المساحة المبحوث عنها هنا هى استعلام ما في الماء من امثال مكعب الشبر و ابعاضه ليعلم انه هل بلغ الكرام لا ؟ و المراد بمكعب الشبر مجسم مائى يحيط به ستة مربعات متساوية طول كل واحد من اضلاعها شبر ، فمعنى قولهم الكرما بلغ تكسيره اثنين و اربعين شبرا و سبعة اثمان شبر أنه ما اشتمل على اثنين و اربعين مجسما مائيا كل منهما مكعب الشبر و مجسم آخر هو سبعة اثمان مكعبه » . ( ص 109 ط 1 چاپ سنگى ) و چون صاحب غنيه فرموده است : الاجماع عليه . در حديث اسماعيل بن جابر احتمال سقوط نصف ميرود ، چنان كه در حديث ثورى و ابوبصير احتمال زيادت آن نمى رود . و بعضى در حديث ابوبصير في الأرض را به في العرض تبديل كرده است كه تحريف است . برخى از روايات كه هر سه بعد را حائز است مؤيد اصل مذكور است . اين مطلب اهل خبرت و درايت را حجتى بالغ است ، و اين كتاب دروس هيئت بتحقيق آن متفرد است . الحمد لله رب العالمين . اين بود مطالبى چند كه اكنون بمناسبت مسائل و مباحث مذكور ما را به كار مى آمدند ، تا چون بتوفيق الهى پيشتر رويم مطالبى بيشتر پيشكش كنيم .