تصفيه شده » . اين بود قسمتى از گفتار مرحوم حاجى در بيان ابيات « مثنوى » . آن بيت عربى را كه بدان صورت « أقول لها اذا - الخ » . نقل كرده است ، در ديگر مؤلّفاتش نيز به همان صورت است . شعر از عمرو بن عامر معروف به ابن اطنابه از شعراى جاهليّت است . اطنابه نام مادرش بود ، صحيح آن اين است كه ابو على قالى در « امالى » كه از كتب اربعهء ادب است آن را در عداد چند بيت ديگر ابن اطنابه نقل كرده است . أبت لى عفّتى و أبى بلائى * و أخذى الحمد بالثّمن الرّبيح و إعطائى على الاعدام مالى * و ضربى هامة البطل المشيح و قولى كلّما جشأت و جاشت * رويدك تحمدى أو تستريحى لأدفع عن مآثر صالحات * و أحمى بعد عن عرض صحيح و آن نكته‌اى كه حاجى در فرق ميان تشخّص و امتياز افاده فرموده است ، اصل اين مطلب شريف و ريشهء بحث و تحقيق آن را در فصل دوم و سوم مرحلهء چهارم « اسفار » كه در ماهيّت و لواحق آنست ، طلب بايد كرد .