ضررهاى مترتّب بر راديوگرافى و . . . با دستور پزشك 3909 . 1 ) در بسيارى بيمارىها و اختلالات جسمانى ، پزشك دستور انجام راديوگرافى ، سىتىاسكن و . . . مىدهد كه مطمئناً ( به خصوص براى برخى افراد ) مضر مىباشد ، ضمناً در خيلى از موارد ، گرچه گاهى ممكن است اين آزمايشات باعث تشخيص قطعى نشود ؛ اما مىتواند هميشه كمك‌كننده باشد ، در فرض فوق ، مسئوليت پزشك در صورت ايجاد عوارض آزمايش‌ها تا چه حدّى است ؟ « 1 » ج . در صورتى كه احتمال هلاكت بدون اين آزمايش‌ها و احتمال هلاكت با اين آزمايش‌ها متساوى شد ، نبايد كارى كند . هر كدام ترجيحى دارد ، عمل به راجح كند ؛ در اين صورت تكليفاً مسئوليتى ندارد . وضعاً و ضماناً ، مسئوليت دارد كه آن‌هم با اخذ برائت از مريض يا ولىّ او ممكن است رفع شود . 2 ) گاهى اوقات ، پزشك تنها جهت احتياط و مطمئن شدن در جهت تشخيص يا ردّ بيمارى احتمالى ( مثل سل ) درباره‌ى هر بيمار مشكوكى با هر علامت غير اختصاصى دستور راديوگرافى مىدهد ، تا يك بيمارى مخفى احتمالى را كشف كند . در صورت وجود يا عدم وجود هرگونه بيمارى كه احتياج به راديوگرافى دارد ، آيا پزشك در ايجاد عوارض احتمالى و هزينه‌ى بيهوده درمان مسئول است ؟ ج . از سابق جوابش معلوم شد . حكم ضمان در عوارض شيمى درمانى 3910 . با توجه به اينكه پس از پيوند ، شيمىدرمانى ضرورى به نظر مىرسد و همين عمل باعث عوارض خفيف يا شديد در بيمار مىگردد ، آيا پزشكى كه مجبور به انجام

--> ( 1 ) . خواهشمند است به اين نكته نيز توجه شود كه : گاهى يك راديوگرافى يا سىتىاسكن باعث تشخيص بيمارى و نجات جان بيمار يا جلوگيرى از پيشرفت بيمارى و يا جلوگيرى از هزينه‌هاى فراوان بعدى مىشود و گاهى هم هيچ كمكى نمىكند ، فلذا در برخى موارد حتى اگر كاملًا به خاطر احتياط هم باشد ، انجام آن طبق نظرات فعلى علم پزشكى ضرورى به نظر مىرسد .