آن زن را ( كه يكى از افسران ارشد لشكر وى بود ) و اوريا نام داشت ، پيشاپيش صفوف به ميدان نبرد بفرستند . هنگامى كه او كشته شد ، داوود همسرش را به ازدواج خود درآورد . « 1 » هنگامى كه سخن به اين جا رسيد امام عليه السلام بر اثر شدّت ناراحتى دست بر پيشانى زد و فرمود : « انا الله و انا اليه راجعون » . شما پيامبر بزرگى را به سستى در نماز و ارتكاب عمل خلاف عفت ( قبل از ازدواج رسمى با او ) و سپس قتل انسان بى گناهى متهم مى كنيد ؟ ! على بن محمّد بن جهم عرض كرد : پس گناه داوود كه خداوند در آيهء فوق به آن اشاره كرده ، چه بود ؟ امام عليه السلام واى بر تو ! گناهى نداشت . او گمان كرد خداوند كسى را از وى داناتر نيافريده است . « خداوند دو فرشته را مأمور كرد تا از محراب او بالا روند و بگويند : ما دو نفر با هم نزاع داريم و يكى بر ديگرى ستم كرده است . ميان ما به حق داورى كن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدايت كن . اين يك برادر من است . او 99 ميش دارد و من يكى دارم ، ولى او اصرار مىكند كه اين يكى را نيز به او واگذارم و او در سخن بر من غلبه كرده و از من گوياتر است » . « 2 »

--> ( 1 ) . اين افسان خرافى و بسيار رسوا با مختصر تفاوتى و با شرح و بسط بيشترى در تورات كنونى ، در كتاب دومو اشموئيل ، فصل 11 ( جمله هاى 2 تا 27 ) آمده است . ( 2 ) . ص / 21 و 22 . .