سخن گفت و جالب اين كه امام عليه السلام نخستين ابداع الهى را مسئلهء « حروف الفبا » شمرد كه كلمات همگى از آن تشكيل مى گردند و اين حروف به طور جداگانه مفهومى ندارند . « 1 » عمران پيوسته توضيحات بيشترى از امام عليه السلام مى خواست و امام عليه السلام اين سرچشمهء فياض علم ، او را بهره مندتر مى ساخت ، تا رسيد به آن جا كه امام عليه السلام فرمود : آيا مطالب را خوب درك كردى اى عمران ؟ عمران در ميان تعجب حاضران عرض كرد : آرى ، به خوبى فهميدم و شهادت مى دهم خداوند همان گونه است كه شما وصف كرديد و وحدانيتش را ثابت نموديد ، و نيز گواهى مى دهم كه محمّد صلى الله عليه و إله و سلّم ، بندهء اوست كه به هدايت و دين حق فرستاده شده است . سپس رو به قبله به سجده افتاد و مسلمان شد . اين جا بود كه شگفتى حضار به اوج رسيد . نوفلى مى گويد : هنگامى كه علماى كلام مشاهده كردند عمران

--> ( 1 ) . اين تعبير ممكن است اشاره به اين باشد كه خداوند در آغاز ، مواد اصلى تشكيل دهند عالم را كه حكم الفباى عالم هستى را دارند ، ايجاد كرد . اين مواد به طور جداگانه بيانگر نظامى نيستند ، امّا از تركيب آن ها با يكديگر موجودات مختلف پا به عرص وجود مى گذارند ، همان گونه كه از تركيب الفبا لغات گوناگون به وجود مى آيد ( دقت كنيد ) . .