آنان را براى خود بر بود ، و اموال آنان را به زور بگرفت ، و بدون رضايت آنان خود را فرمانرواى ايشان كرد نيكان و برگزيدگان آنان را بكشت ، و بدكاران و اشرار را بجاى نهاد ، و مال خدا را دست بدست در ميان گردنكشان و ثروتمندان قرار داد ، دورى و نابودى بر او باد چنانچه قوم ثمود دور و نابود شدند ، همانا براى ما امام و پيشوائى نيست پس بسوى ما روى آور ، اميد است خداوند بوسيلهء تو ما را به حق گرد آورد و نعمان بن بشير ( فرماندار يزيد و نمايندهء بنى اميه ) در قصر فرماندارى است و ما در روزهاى جمعه براى نماز با او نميرويم ، و در عيدها با او ( براى نماز ) بصحرا بيرون نرويم ، و اگر ما بدانيم كه شما بسوى ما حركت كرده‌اى ما او را از شهر كوفه بيرون كنيم و ان شاء اللَّه تعالى او را بشام خواهيم فرستاد . اين نامه را بوسيلهء عبد اللَّه بن مسمع همدانى ، و عبد اللَّه بن وال فرستاده و به آن دو دستور دادند بشتاب نامه را به آن حضرت برسانند ، پس آن دو با شتاب برفتند تا در دهم ماه رمضان در مكه به آن حضرت عليه السّلام وارد شدند ( و نامهء اهل كوفه را رساندند ) و مردم كوفه دو روز پس از فرستادن آن نامه ( نامه‌هاى ديگرى ) بوسيلهء قيس بن مسهر صيداوى ، و عبد اللَّه و عبد الرحمن پسران شداد أرحبى ، و عمارة بن عبد اللَّه سلولى ، ( كه رويهم ) حدود صد و پنجاه نامه ( ميشد ) براى آن حضرت فرستادند كه آنها از يك نفر يا دو نفر يا چهار نفر بود سپس دو روز ديگر گذشت و هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللَّه حنفى را بجانب او روان داشته و براى او نوشتند : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » نامه‌ايست بحسين بن على عليهما السّلام از شيعيان آن حضرت از مؤمنين و مسلمانان كه پس از حمد و ثناى پروردگار ، بشتاب به زودى بنزد ما زيرا كه مردم چشم به راه تو هستند و انديشه‌اى جز تو ندارند ، پس بشتاب ، بشتاب ، سپس ، بشتاب ، بشتاب ، و السّلام .