8 - هر گاه بزرگى از ايشان بميرد مرد بزرگ و بزرگوار ديگرى ( بجاى او ) بپاخيزد كه پس از او بناى تازهء ( در بزرگى ) بسازد و آن را محكم كند . و مانند اين اشعار بسيارى است كه نقل آنها كتاب را طولانى كند ، و زيد بن حسن بدون آنكه ادعاى امامتى بكند از دنيا برفت ، و هيچ يك از گروه شيعه و نه ديگران چنين ادعائى در بارهء او نكردند ، زيرا شيعه دو دسته‌اند يكى طائفهء امامى ، و ديگر طائفهء زيدى ، پس طائفهء امامى در بارهء امامت تكيه بر نصوص ( و سخنانى كه رسول خدا ( ص ) بصراحت در بارهء امامت كسى فرموده ) نمايند ، و ( روشن است ) كه نصوصى در بارهء فرزندان امام حسن عليه السّلام نرسيده ، و همگى آنان در اين باره اتفاق دارند ، و هيچ يك از آنان چنين ادعائى براى خود نكرده تا شك در آن پيدا شود . و اما زيديه ( پيروان زيد بن على بن الحسين عليهما السّلام ) پس از على و حسن و حسين عليه السّلام در باب امامت مراعات دعوت و جهاد كنند ( يعنى آن كس را امام دانند كه مردم را بامامت خود بخواند و با دشمنان جهاد نمايد ) و زيد بن حسن رحمه اللَّه ( كسى بود كه ) با بنى اميه مدارا ميكرد ، و از جانب ايشان كارهائى عهده دار ميشد ، و رأى او با دشمنان خود بتقيه بود ، و با ايشان آميزش ميكرد ، و اين كار ( يعنى تقيه و آميزش ) در پيش زيديه با نشانه‌هاى امامت سازگار نيست چنانچه نقل شد . و اما حشويه كسانى هستند كه بنى اميه را امام دانند و براى فرزندان رسول خدا ( ص ) در هيچ حال و زمانى امامت را قائل نيستند .