فصل هشتم : محمد بن عبد الوهاب محمد بن عبد الوهاب نخستين پايه‌گذار وهابيت ، در دهه دوم قرن دوازدهم هجرى در شهر عينيه در منطقه نجد متولد شد ، پدرش قاضى آن شهر و در آن‌زمان عبد اللّه بن معمر فرماندار شهر بود . او مقدمات علوم دينى و قسمتى از فقه را نزد پدر خود فراگرفت سپس به حجاز آمد و مدتى در آنجا اقامت گزيد و در شهر مدينه در جلسه درس برخى از اساتيد حضور مىيافت ، سپس به نجد بازگشت ، اندكى نگذشت كه به بصره مسافرت كرد و چون در آنجا به نشر افكار و آراء خود پرداخته بود اهالى بصره به مقابله با او پرداخته و او را با خشم فراوان بيرون راندند ، او مجبور شد دوباره به شهر نجد بازگشته و در آنجا در مجاورت پدر به زندگى ادامه دهد . او به همراه پدر از شهر عينيه به حريمله مهاجرت نموده و تا زمان رحلت او كه مصادف بود با ( 1143 . ه ) « 1 » ، در آن شهر اقامت گزيد

--> ( 1 ) . او محمد عبد الوهاب بن سليمان بن سليمان بن على بن احمد بن راشد بن يزيد بن مشرّف نجدى حنبلى وهابى است كه فرقه وهابيه به او منسوب است . « در سال 1115 ه به دنيا آمد و در سال 1206 ه وفات يافت » . از جمله تأليفات او كتاب « فى مسائل خالف فيها الرسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم » است . -