اعتقاد به اينكه تمام آسمانها و زمين و پديده‌هاى موجود در آنها آفريده خدا و بندگان او هستند » انسان را موحد و مسلمان قرار نمىدهد . و همانگونه كه گفتن شهادتين در نجات انسان از دامن شرك اثرى ندارد اعتراف انسان به اينكه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از خود چيزى نداشته و مالك نفع و ضرر خويش نبوده است و فقط چون او و ديگر پيامبران بزرگ ، مقام و منزلتى در پيشگاه خدا دارند مردم گناهكار آنان‌را وسيله قرار مىدهند تا خدا آنان‌را ببخشد و از خطاهايشان درگذرد ، در موحد بودن شخص كفايت نمىكند « 1 » . تمام مطالبى كه ذكر شد و غير آن باعث موحد شدن و مسلمان شدن نمىشود بلكه در تحقق توحيد و دورى از شرك بايد امور خاصى را ترك نمايد كه بعض از آنها عبارتند از : 1 . نبايد براى ارتباط با خدا به يكى از انبياء و اولياء متوسل شده و مثلا بگويد : « خدايا به آبروى حضرت محمد به ما رحم كن اگر چنين بگويد يا به چنين امرى معتقد باشد در رديف مشركين قرار خواهد گرفت » « 2 » . 2 . نبايد به زيارت قبر پيامبر رفته و دست بر مقبره كشيده و صورتش را مسح كرده يا از قبر او تبرك بجويد و نبايد در كنار قبر نماز بجا آورده و

--> ( 1 ) . رجوع كنيد به رسالة التوحيد ، و رساله « هذه اربع قواعد » ، و رساله « كشف الشبهات » محمد عبد الوهاب ، و « فتح المجيد » نوه محمد عبد الوهاب ، و تطهير الاعتقاد من أدران الإلحاد صنعانى كه از صحيح‌ترين و معتبرترين كتب وهابيت است ، و ديگر رسائل و كتب معتبر آنها . ( 2 ) . نگاه كنيد به تطهير الاعتقاد : 36 چاپ اول ، الرسائل العملية التسع : 45 و صفحات پس از آن چاپ ( 1957 م ) .