اوست « 1 » ، بدين ترتيب مىبينيم ابن تيميه از شدت تعصب و كوردلى به مرحله‌اى مىرسد كه جز از پيروان خود راضى نيست و بقيه را كافر تلقى مىكند و آنچه كه از اين شدت تعصب حاصل مىگردد دشمنى او با همه اهل اسلام بجز پيروان خودش مىباشد او درست از مصاديق اين آيه است كه خداوند در سوره بقره مىفرمايد : « وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ » « 2 » يعنى هرگز يهود و نصارى از تو خشنود نخواهند شد ، تا ( به‌طور كامل تسليم خواسته‌هاى آنها شوى ، و ) آيين ( تحريف يافته ) آنان‌را پيروى كنى . بگو هدايت تنها هدايت الهى است . و اگر از هوى و هوسهاى آنان پيروى كنى ، بعد از آنكه آگاه شده‌اى ، هيچ سرپرست و ياورى از سوى خدا براى تو نخواهد بود . ديدگاههاى ابن تيميه ابن تيميه بنيانگذار وهابيت در يكى از كتابهايش مىنويسد : « همانا اغلب كسانى كه در كتب كلامى قائل به توحيد هستند در نهايت به اين نتيجه مىرسند كه توحيد سه قسم است : توحيد در ذات ، يعنى براى خداوند

--> ( 1 ) . اگر اين تقسيم‌بندى درست باشد در مورد كسى هم كه مشركان را به اين دو دسته تقسيم كرده است صدق مىكند . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مىفرمايد : هركس برادرش را بدون دليل و توضيح ، كافر بداند خودش كافر است . نگاه كنيد به صحيح بخارى : 5 / 2263 ح 5752 ، و سنن البيهقى الكبرى : 10 / 208 . ( 2 ) . سوره بقره : 120 .