--> - شدن عمرم اهميتى ندارد ، پس او را كشت و بعد از آن هفت ماه زندگى كرد . رجوع كنيد به امالى شيخ طوسى : 328 ح 102 ، مناقب آل ابى طالب : 3 / 321 ، المجدى فى انساب الطالبين : 372 ، العبر ذهبى : 1 / 449 . در تاريخ طبرى آمده است : مىگويند رئيس نگهبانان در اين ناحيه بانگ برآورد : هركس بيش از سه بار نزد قبر امام حسين عليه السّلام ديده شود ، روانه مطبق مىشود - مطبق غالبا زندانى انفرادى بود كه عبارت بود از يك حفره عميق در زمين كه نور خورشيد به آن نمىرسيد و تهويه بدى داشت و به‌ندرت قربانىهايش مردن يا كشته شدن جان سالم به درمىبردند ، در اين مكان غالبا محكومان به اعدام زندانى مىشدند . مردم گريختند و از رفتن به آنجا خوددارى كردند ، متوكل آنجا را شخم زد و اطرافش را كاشت . نگاه كنيد به تاريخ طبرى : 9 / 185 ، حوادث سال 236 ه . و : 7 / 365 چاپ الأعلمى . بايد پذيرفت كه اين ايجاد رعب و وحشت تا حدودى براى مدتى بر شور و نشاط جريان زيارت تأثير گذاشت و آن‌را متوقف ساخت . به نظر مىرسد كه ظلم و ستم در برخى دوره‌ها به حدى زياد شد كه امام دوازدهم ( مهدى ، محمد بن حسن ) مجبور شد دستورى عمومى براى شيعيان صادر كند و آنها را از زيارت قبرهاى موسى بن جعفر و محمد بن على در بغداد و حرم امام حسين عليه السّلام در كربلا بازدارد . رجوع كنيد به اعلام الورى : 421 ، و : 2 / 267 ، كتاب غيبت شيخ طوسى : 172 و 284 ح 244 . به نظر مىرسد كه رعب و وحشت در اين برهه بيش از اوايل دوره عباسى و عصر اموى بود به گونه‌اى كه امام را واداشت حركت شيعيان را براى زيارت متوقف كند . اين امر در زمان امام صادق عليه السّلام اتفاق نيفتاد و بيشتر رواياتى كه به انجام زيارت با وجود ترس و خوف دعوت مىكنند از ايشان نقل شده ، در برخى از اين روايات ، از شيعيان مىخواهد كه ترس را بهانه و دستاويزى براى خوددارى از زيارت قرار ندهند . فرمايش ايشان به معاوية بن وهب نمونه‌اى از آن است : « اى معاويه زيارت قبر حسين را ترك نكن » . مراجعه كنيد به كامل الزيارات جعفر بن محمد بن قولويه قمى : 126 ، باب -