زمانىكه در بقيع قدم مىزدم با گوشهاى خود مىشنيدم كه مردم دشمنان اهل بيت عليهم السّلام را علنا نفرين مىكردند و پليسهاى سعودى هم مىديدند كه چگونه اين لعن و نفرين‌ها از اعماق دلها مانند تيرهاى زهرآگين رها مىشود و مثل باران بر سر ستمگران و تخريب‌كنندگان آثار اهل بيت عليهم السّلام فرومىآيد « 1 » .

--> - « 45 » ، انتشارات مرتضويه نجف ( 1356 ه . ) و : 299 ، الكافى : 1 / 25 ح 31 ، الارشاد شيخ مفيد : 2 / 367 . گرچه شيوه سركوب ، و تخريب قبور به همراه سركوبى شيعيان مدتى روند روبه رشد زيارت را متوقف كردند و يا مانع آن شدند ولى آن‌را به‌طور كامل از بين نبردند . شيعيان از هر فرصتى كه فراهم مىشد براى فعال كردن حركت زيارت بهره مىبردند . به‌خصوص بعد از دوران سركوبى و ظلم و ستم ، حركت زيارت بعد از اين دوران به صورتى فشرده‌تر و متنوع‌تر نسبت به دوره پيش از منع زيارت و سركوب و آزار و اذيت زائرين احيا شد . اين امر هيچ توضيح و تفسيرى نمىتواند داشته باشد جز اين‌كه انقلاب حسين و شخصيت او به‌طور مداوم و مستمر در وجود مردم رشد مىكرد و درحد معينى متوقف نشد و پيوسته تا به امروز در حال رشد و گسترش بوده است . ( 1 ) . نگاه كنيد به الفتاوى الحديثة : 193 ، امام ابن جوزى مىگويد : شخصى در خصوص يزيد بن معاويه از من سؤال كرد ، گفتم : آنچه بر سرش آمد برايش كافى است . او گفت : آيا لعن و نفرينش را جايز مىدانى ؟ گفتم : علماى متقى از جمله احمد بن حنبل آن‌را جايز دانسته‌اند ، او در حق يزيد چيزى بيش از لعنت ذكر كرده است . نگاه كنيد به رساله « الرد على المتعصب العنيد فى المانع من لعن يزيد » . يك تصوير از نسخه خطى در كتابخانه‌ام دارم كه آن‌را در كتابخانه مشكاة با شماره 852 يافتم . ورق 7 - 8 . تذكرة الخواص : 287 ، الصواعق المحرقة : 221 ، ينابيع المودة : 3 / 34 . -