مسأله 1 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى ، و احد الزوجين ، پس احد الزوجين نصيب اعلى را مىبرند از نصف و ربع ، و بقيه حق اخوهء ابوينى يا ابى است ؛ چه متحد باشند يا متعدد ، و بر فرض تعدد و اختلاف للذَّكر ضِعفُ الانثى . و همچنين است حكم بعينه در صورت انحصار وارث فعلى به جدودهء ابى و احد الزوجين ، كه جد ابى به منزلهء اخ ابى است و جدهء ابى به منزلهء اخت ابى . مسأله 2 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء امّى و احد الزوجين ، پس احد الزوجين نصيب اعلى را مىبرند از نصف و ربع ، و بقيه حق اخوهء امّى است ، چه متحده و چه متعدده ، و مطلقاً بين خود بالسويه قسمت مىكنند . و همچنين است حكم بعينه در صورت انحصار وارث فعلى به جدودهء امّى و احد الزوجين كه جدودهء امّى به منزلهء اخوهء امّى است . مسأله 3 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى ، و اخوهء امّى ، و احد الزوجين ، پس احد الزوجين نصيب اعلى را مىبرند و اخوهء امّى با فرض اتحاد سدس از مجموع تركه را ، و با فرض تعدد ثلث آن را ، و مطلقاً بين خود اين ثلث را بالسويه قسمت مىكنند ، و بقيه حق اخوهء ابوينى يا ابى است ؛ چه متحد و چه متعدد ، و بر فرض تعدد و اختلاف للذَّكر ضِعفُ الانثى . و همچنين است حكم بعينه در صورت انحصار وارث فعلى به جدودهء ابى و اخوهء امّى و احد الزوجين ، كه جد ابى به منزلهء اخ ابى است و جدهء ابى به منزلهء اخت ابى . مسأله 4 - آن كه وارث فعلى منحصر است به اخوهء ابوينى يا ابى و جدودهء امّى و احد الزوجين ، پس احد الزوجين نصيب اعلى را مىبرند از نصف و ربع ، و ثلث مجموع تركه حق جدودهء امّى است كه بر فرض تعدد بالسويه قسمت مىكنند ، و بقيه حق اخوهء ابوينى يا ابى است ؛ چه متحد و چه متعدد ، و بر فرض تعدد و اختلاف للذّكر ضِعفُ الانثى . و همچنين است حكم بعينه در صورت انحصار وارث به جدودهء ابى و جدودهء امّى و احد الزوجين .