السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 307

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

اموالش ، بلى اگر سفيه بودنش قبل از بلوغ بوده و باقى مانده تا حال بلوغ ، ممنوع بودنش از وصيت محتاج به حكم نيست . مسأله 11 - اگر كسى به قصد خودكشى خود را مسموم كرد يا از جايى به زير افكند يا كار ديگرى كرد كه با آن كار در معرض مردن واقع مىشود و پس از آن وصيت در اموالش كرد وصيت او باطل است ، در صورتى كه قصد خودكشى داشته باشد ، ولى اگر از روى اشتباه و خطا خود را مسموم كرد يا در معرض هلاك انداخت وصيت او باطل نيست . مسأله 12 - اگر اول وصيت كرد و پس از آن خودكشى كرد وصيتش صحيح است ، اگرچه از اول قصد داشته باشد كه پس از وصيت خودكشى كند . مسأله 13 - وصيت كه واقع شده باطل نمىشود اگر وصيت كننده مجنون شود يا بيهوش گردد گرچه تا مردن طول بكشد . مسأله 14 - شرط است در آن كس كه براى او وصيت مىشود ، آن كه وجود داشته باشد در حال وصيت ، پس وصيت از براى ميت و براى طفلى كه بعدها وجود پيدا مىكند و در شكم مادر هم نيست ، باطل است . و اما براى طفلى كه در شكم مادر است اگرچه باز روح در آن دميده نشده صحيح است ، به شرط آن كه زنده متولد شود و اگر مرده متولد شود وصيت ، باطل و مال به ورثهء وصيت كننده به ارث مىرسد . مسأله 15 - شرط است در آنچه به او وصيت مىشود ، آن كه ماليت داشته باشد ؛ چه از اعيان باشد مثل زمين و ملك و فرش و كتاب يا از منافع باشد يا در ذمهء غير باشد و يا حق قابل انتقال به غير باشد ؛ چه موجود باشد مثل حق تحجير يا بعد موجود شود مثل ميوهء درخت كه بعد موجود مىشود ، و بايد آنچه به او وصيت مىشود داراى منفعت حلال باشد ، پس صحيح نيست وصيت كردن به شراب و به خوك و به آلات لهو و قمار ، و اگر به منفعت وصيت شد بايد حلال باشد ، پس صحيح نيست وصيت به