مسأله 17 - سفرى كه اسباب اذيت پدر و مادر باشد حرام است و انسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه را هم بگيرد . مسأله 18 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند ، اگرچه در سفر معصيتى انجام دهد ، مثلًا غيبت كند و يا در زمين غصبى راه رود و يا آن كه در سفر سوار مركب غصبى شود ، بنابر اقوا بايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 19 - اگر مخصوصاً براى آن كه ترك واجبى را بكند مسافرت مىنمايد ، نماز را هم تمام و هم شكسته بخواند ، اگرچه بعيد نيست تمام خواندن بر او متعين باشد . مسأله 20 - كسى كه با ظالم حركت مىكند ، اگر ناچار باشد در مسافرت و يا آن كه سفر او براى نجات مظلومى باشد ، نماز را بايد شكسته بخواند . ولى اگر قصد او كمك كردن به ظالم باشد در ظلمش ، يا آن كه با سفر خودش تقويت شوكت ظالم را بكند ، در جاهايى كه تقويت شوكت او حرام است ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 21 - به قصد تفريح و گردش مسافرت كردن حرام نيست و نماز او شكسته است . مسأله 22 - اگر براى لهو و خوش گذرانى به شكار رود نمازش تمام است ، گرچه سفر او سفر معصيت نيست ، ولى اگر براى تهيهء معاش به شكار رود نمازش شكسته است ، و اما اگر براى تجارت باشد روزه نگيرد لكن جمع كند در نماز ميان شكسته و تمام ، بنابر احتياط واجب . شرط ششم : آن كه از صحرانشين‌هايى نباشد كه در بيابان‌ها گردش مىكنند و هر كجا كه آب و علف براى حشمشان پيدا كنند در همان جا منزل مىكنند ، و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند ، پس واجب است بر آنها در اين مسافرتشان كه نماز را تمام بخوانند . و ظاهراً از اين قبيل است ملّاح و اصحاب كشتى كه خانهء آنها در كشتى است ، بلى اگر ملّاح در خارج كشتى منزل داشته باشد و ملّاحى را براى خودش كسب اتخاذ كرده ، حكم آن خواهد آمد .