مسأله 23 - اگر صحرانشين براى زيارت حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت نمايد ، بايد نمازش را شكسته بخواند . شرط هفتم : آن كه سفر را براى خود عمل اتخاذ نكند مثل مكارى و كشتيبان و راننده و مانند آنها ، پس نماز اين اشخاص تمام است اگرچه براى بردن اثاثيهء منزل خود مسافرت كنند . مسأله 24 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلًا براى زيارت يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر راننده ماشين خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند ، نماز او تمام است . مسأله 25 - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مثل راننده‌اى كه فقط در تابستان يا در زمستان ماشين خود را كرايه مىدهد ، بايد در سفر نماز را تمام بخواند ، لكن احتياط مستحبى آن است كه جمع كند ميان شكسته و تمام . مسأله 26 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند ؛ چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد و چه بدون قصد بماند ، بايد در سفر اوّلى كه بعد از ده روز مسافرت مىكند نماز را شكسته بخواند ، و همچنين است اگر ده روز در غير وطن خود بماند چه قصد داشته باشد يا بىقصد ، لكن سزاوار نيست ترك احتياط در اين صورت . مسأله 27 - كسى كه شغلش سفر نيست ، لكن به واسطهء پيشامدى سفرهاى پىدرپى براى او رخ دهد ، بايد نماز را قصر بخواند ، مثل آن كه اگر در شهرى شغلى دارد كه هر چند روز يك مرتبه بايد به آن‌جا سركشى كند ، و همچنين است اگر كسى منزل او تا كربلا هشت فرسخ و بيشتر باشد و نذر كند يا بنا گذارد كه تا يك سال هر شب جمعه به زيارت برود ، ظاهراً نماز او قصر است . مسأله 28 - شبان گوسفندان كه جاى مخصوصى ندارد و يا اين كه جاى مخصوصى