دخول طلاقش دهد ، حكم طلاق قبل از دخول بر او جارى نمىباشد . و همچنين است حال در موردى كه او را عقد منقطع نمايد ، سپس مدتش را بعد از دخول ببخشد و سپس با او ازدواج كند و پس از آن ، قبل از دخول ، طلاقش دهد . بنا بر اين توهم جواز حيله به اينكه عده‌اى مىتوانند با زن جوان صاحب عده ، به صورتى كه ذكر شد در يك روز ازدواج نمايند در نهايت فساد است . مسأله 10 - زنى كه طلاق رجعى داده شده ، در احكام ، حكم زوجه را دارد ؛ پس مادامىكه دليلى بر استثنا دلالت نكرده تا زمانى كه در عده است حكم زوجه بر او مترتب است از قبيل استحقاق نفقه و سكنى و پوشش ، در صورتى كه ناشزه نباشد و نشود ، و از قبيل ارث بردن بين آن‌ها و جايز نبودن ازدواج خواهر او و زن پنجم و اينكه كفن و فطره‌اش بر مرد است . و اما زنى كه طلاق بائن داده شده مانند اينكه با خلع و مبارات طلاق داده شده و زنى كه سه طلاقه مىباشد ، پس آثار زوجيّت مطلقا - نه در عدّه و نه بعد از آن - بر او مترتب نمىشود . البته اگر از شوهرش حامله باشد استحقاق نفقه و پوشش و سكنى را بر او دارد تا آن‌كه وضع حمل نمايد همانطور كه گذشت . مسأله 11 - اگر او را در حال بيمارى طلاق دهد ، زوجه از او ما بين طلاق و سال ارث مىبرد ؛ به اين معنى كه اگر شوهر بعد از آن‌كه در حال مرض او را طلاق دهد به همان مرض - نه به سبب ديگر بنا بر اقرب - بميرد ، چنانچه فوتش بعد از يك سال از وقت طلاق و لو يك روز يا كمتر باشد از او ارث نمىبرد و اگر به اندازهء سال و كمتر از آن باشد از مرد ارث مىبرد ، چه طلاق رجعى باشد يا بائن . و اين سه شرط دارد : اول آن‌كه زن ازدواج نكند ؛ پس اگر بعد از انقضاى عده‌اش ازدواج كند ، سپس شوهر بميرد ، ارث نمىبرد . دوم آن‌كه از آن مرضى كه او را در آن طلاق داده ، خوب نشود ؛ پس اگر از آن مرض خوب شود سپس مريض شود و در اثناى سال بميرد ارث نمىبرد ، مگر اينكه در اثناى عدهء رجعى بميرد . سوم آن‌كه طلاق به خواهش زن نباشد ؛ پس زن مختلعه و مباراتى ارث نمىبرد ؛ چون كه طلاق به خواهش او بوده است . مسأله 12 - كسى كه طلاق رجعى داده حق ندارد مطلقه را از خانه‌اش بيرون كند تا آن‌كه عده‌اش منقضى شود ، مگر اينكه مرتكب فحشايى شود كه موجب حدّ باشد ، يا