با كه گويم كه به جز دوست نبيند هرگز * آن‌كه انديشه و ديدار ، بفرمانش نيست گوشه چشم گُشا بر من مسكين بنگر * ناز كُن ناز كه اين باديه سامانش نيست سرِ خُم باز كُن و ساغر لبريزم ده * كه به جز تو سرِ پيمانه و پيمانش نيست نتوان بست زبانش ز پريشان گويى * آن‌كه در سينه به جز قلب پريشانش نيست پاره كُن دفتر و بشكن قلم و دَم دربند * كه كسى نيست كه سرگشته و حيرانش نيست آذرماه 1365 ربيع‌الثانى 1407