13 توصيه اخلاقى - عرفانى در پاسخ به درخواست خانم فاطمه طباطبايى « 1 » بسم اللَّه الرحمن الرحيم فاطى دختر عزيزم ! از من مىخواهى براى تو چيزى بنويسم ؛ چه بنويسد كسى كه خود مبتلاى به نفس امّارهء بالسوء است و هرگز نتوانسته بلكه نخواسته اين بت بزرگ را بشكند . اكنون در آستانهء شهراللَّه و مقام ضيافت اللَّه هستيم و من خود اقرار دارم كه لايق اين ضيافت نيستم . شهر شعبان المعظم كه شهر امامان است در شرف گذشتن و ما خود را نتوانستيم مهيا كنيم براى شهر اللَّه . دعاها را گاهى با لقلقهء لسان خواندم و از آنها چيزى حاصل نشد . در اين آخر شهر ، عرض مىكنم : « اللَّهُمَّ إنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنا فيِما مَضى مِنْ شَعبانَ فَاغْفِرْلَنا فِيما بَقِيَ مِنهُ » « 2 » از

--> ( 1 ) - مخاطب : فاطمه طباطبايى ؛ زمان : ارديبهشت 1366 ش ، مطابق شعبان 1407 ق ، مكان : تهران - جماران ، موضوع : اندرزهاى عرفانى و اخلاقى . ( 2 ) - « پروردگارا اگر ما را در ايامى كه از « شعبان » گذشته است نيامرزيده‌اى پس ببخشاى ما رادر باقيماندهء آن » . ( عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج 2 ، ص 51 ، حديث 198 ؛ إقبال الأعمال ، ص 257 )