يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً « 1 » را بر رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ « 2 » نازل فرموده است . گيرم مشمول اين نحو آيات كريمه شوم ، لكن عروج به حريم كبريا و صعود به جوار دوست و ورود به ضيافت اللَّه كه بايد با قدم خود به آن رسيد ، چه مىشود ؟ ! در جوانى كه نشاط و توان بود با مكايد شيطان و عامل آن‌كه نفس امّاره است ، سرگرم به مفاهيم و اصطلاحات پُرزرق و برقى شدم كه نه از آن‌ها جمعيّت حاصل شد نه حال ، و هيچ گاه درصدد به دست آوردن روح آنها و برگرداندن ظاهر آنها به باطن و ملك آنها به ملكوت برنيامدم و گفتم : از قيل و قال مدرسه‌ام حاصلى نشد * جُز حرف دلخراش پس از آن همه خروش چنان به عمق اصطلاحات و اعتبارات فرو رفتم و به جاى رفع حُجب به جمع كُتب پرداختم كه گويى در كون و مكان خبرى نيست جُز يك مُشت ورق پاره كه به اسم علوم انسانى و معارف الهى و حقايق فلسفى ، طالب را كه به فطرت‌اللَّه مفطور است از مقصد بازداشته و در حجاب اكبر فرو برده . اسفار اربعه « 3 » با طول و عرضش از سفر به سوى دوست بازم داشت ، نه از

--> ( 1 ) - « هرگز از رحمت خدا نااميد نباشيد ، به‌درستى كه خداوند همهء گناهان را خواهد بخشيد » . ( الزمر ( 39 ) : 53 ) ( 2 ) - ( وَمَا أرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ ) ؛ « و اى رسول ما ، تو را نفرستاديم مگر آن كه رحمت براى اهل عالم باشى » . ( الأنبياء ( 21 ) : 107 ) ( 3 ) - اشاره است به كتاب الحكمة المتعالية فىالأسفار العقليّة الأربعة تأليف صدرالدّين‌محمّد بن ابراهيم شيرازى ملقّب به « صدرالمتألّهين » و معروف به « ملّاصدرا » كه در سال 1050 ه . ق . درگذشت .