آينهء مشاهداتشان اثرى نيست و از شرك خفىّ در اين مرحله تخلّص يافته‌اند ، لكن دل به تجلّيات اسماى حق داده و عشّاق دل‌باختهء حضرت اسماء هستند و تجلّيات اسمائى آنان را از غيرْ فانى ، و جز جلوات اسماء چيزى مشاهده نمىنمايند . در اين احتمال امر به تقوا ، اتّقا از رؤيت كثرات اسمائى و جلوات رحمانى و رحيمى و ديگر اسماءاللَّه است ، گويى بانگ به آنان مىزند كه از ازل تا ابد يك جلوه بيش نيست ، و ساير فقرات به مناسبت همين امر تعبير مىشوند ، و از اين‌كه گذشتند ، شاهد و مشاهده و شهودى در كار نيست و فنا در « هو » مطلق است و « لا هُوَ إلَّاهُوَ » « 1 » است . 5 - جامع‌ترين احتمالات آن است كه هر لفظى چون « آمَنُوا » و « اتَّقُوا » و « انْظُروُا » و « ما قَدَّمَتْ » و هكذا ، به معنى مطلقشان حمل شود و همه ، مراتب آن حقايق هستند كه الفاظ ، عناوين موضوعند براى معانىِ بىقيد و مطلق از حدّ و حدود . و احتمالات ديگرى هم اگر باشد در اين احتمال مندرج و از مراتب همين است . بنابراين ، هر گروه و طايفه‌اى از مؤمنان را به معنى حقيقى شامل مىشود و مصاديق عنوان مطلق هستند و اين مطلب راه‌گشاى فهم بسيار از اخبارى است كه تطبيق آياتى را بر يك گروه يا يك شخص نموده‌اند كه توهّم مىشود اختصاص را ، و اين گونه نيست ، بلكه ذكر مصداق يا مصاديق است . بدين منوال كه ذكر شد از احتمالات راه براى فهم آيهء مباركهء وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ « 2 » كه پس از آيهء كريمهء متقدّمه

--> ( 1 ) - « اويى نيست جز او » . ( التوحيد ، صدوق ، ص 89 ، حديث 2 ) ( 2 ) - « همانند آن‌هايى نباشيد كه خدا را فراموش كردند ، پس خدا خودشان را از يادشان برد ، اينان فاسقانند » . ( الحشر ( 59 ) : 19 )