كتب آسمانى ، خصوصاً قرآن كريم كتاب جاويد انسان‌ساز ، براى آن به وجود آمده‌اند ، در نطفه خفه شود . قرآن ، اين كتاب معرفة اللَّه و طريق سلوك به او ، با دست دوستان جاهل از طريق خود ، به انحراف و انزوا كشيده شد ، و آراى انحرافى و تفسيرهاى به رأى كه آن همه ائمهء اسلام - عليهم السلام - از آن نهى فرمودند « 1 » ، در آن راه يافت و هر كس با نفسانيّت خود در آن تصرّف نمود . اين كتاب عزيز در محيطى و عصرى نازل شد كه تاريك‌ترين محيط و عقب افتاده‌ترين مردم در آن زندگى مىكردند و به دست كسى و قلب الهى كسى نازل شد كه زندگى خود را در آن محيط ادامه مىداد ، و در آن حقايق و معارفى است كه در جهان آن روز - چه رسد به محيط نزول آن - سابقه نداشت و بالاترين و بزرگ‌ترين معجزهء آن ، همين است . آن مسائل بزرگ عرفانى كه در يونان و نزد فلاسفهء آن سابقه نداشت و كتب ارسطو و افلاطون ، بزرگ‌ترين فلاسفهء آن عصرها از رسيدن به آن عاجز بودند ، و حتّى فلاسفهء اسلام كه در مهد قرآن كريم بزرگ شدند و از آن استفاده‌ها نمودند به آياتى كه صراحت زنده بودن همهء موجودات جهان را ذكر كرده ، آن آيات را تأويل مىكنند ، و عرفاى بزرگ اسلام كه از آن ذكر مىكنند ، همه از اسلام اخذ نموده و از قرآن كريم گرفته‌اند ، و مسائل عرفانى به آن نحو كه در قرآن كريم است در كتاب ديگر نيست . و اين‌ها معجزهء رسول اكرم است كه با مبدأ وحى آن‌طور آشنايى دارد كه اسرار وجود را براى او بازگو مىنمايد و خود با عروج به قلّهء كمال انسانيت ،

--> ( 1 ) - ر . ك : بحار الأنوار ، ج 89 ، ص 107 - 112 ، باب 10 ؛ وسائل الشيعة ، ج 27 ، ص 176 - 206 ، « كتاب القضاء » ، « أبواب صفات القاضي » ، باب 13 .