برخيز » « 1 » به او پناه ببريم و از او - تبارك و تعالى - با تضرّع و ابتهال بخواهيم كه ما را از حجاب‌ها نجات دهد : « إلهى هَبْ لي كَمَالَ الانْقِطاعِ إلَيْكَ ، وَأنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِياءِ نَظَرِهَا إلَيْكَ حَتّى تَخْرِقَ أَبْصارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إلى مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ ، وَتَصِيرَ أرْواحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ ، إلهي وَاجْعَلْنِي مِمَّنْ نَادَيْتَهُ فَأَجَابَكَ وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ » « 2 » . پسرم ! ما هنوز در قيد حجاب‌هاى ظلمانى هستيم و پس از آنها حجاب‌هاى نور است ، و ما محجوبان ، هنوز اندر خم يك كوچه‌ايم . پسرم ! سعى كن اگر از اهل مقامات معنوى نيستى انكار مقامات روحانى و عرفانى را نكنى كه از بزرگ‌ترين حيله‌هاى شيطان و نفس امّاره كه انسان را از تمام مدارج انسانى و مقامات روحانى باز مىدارد ، وادارى اوست به انكار و احياناً به استهزاى سلوك إلى اللَّه كه منجر به خصومت و ضديت با آن شود و آنچه تمام انبياى عظام - صلوات اللَّه عليهم - و اولياى كرام - سلام اللَّه عليهم - و

--> ( 1 ) - مصرع دوم اين بيت است : « ميان عاشق و معشوق هيچ حايل نيست تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز » ( ديوان حافظ ، ص 386 ، غزل 316 ) ( 2 ) - « بارالها بريدگى كامل ( از تعلّقات ) را براى توجه به خودت ارزانيم فرما ، و چشم دل‌هايمان را به فروغ نظر كردن به خودت روشن گردان ، تا ديدگان دل ، پرده‌هاى نور را دريده و به معدن عظمت و جلال برسد ، و جانهايمان به عزّ قدس تو تعلّق يابند . الها ، مرا در شمار آنان قرار ده كه صدا زدى پس پاسخت داد و نيم نگاهى به آنان كردى پس در برابر جلال تو مدهوش شدند . ( إقبال الأعمال ، ص 199 ؛ بحار الأنوار ، ج 91 ، ص 99 ، حديث 13 )