سلوكى سوم ، در سال 198 ق . م ، قدس را از تصرف آنان خارج نمود ، سپس بطالسه بار ديگر بر قدس غلبه كردند و تا فتح روم ، سال 64 ق . م در آنجا باقى ماندند . تورات فعلى شش تن از بطالسه را به نام بطلميوس اوّل و دوم . . . تا آخر ياد كرده است و مىگويد : نخستين فرد از آنان روز شنبه داخل اورشليم گرديد و شمارى از يهوديان را دستگير كرد و به مصر گسيل داشت . « 1 » همچنين پنج تن از سلوكيها را به نام « انتيوكوس » اوّل و دوم . . تا آخر ، ياد نموده است و مىگويد كه : چهارمين آنها به سال 175 تا 163 ق . م ، به قدس لشكركشى كرد و تمام اشياء گرانبهاى معبد را به غارت برد و پس از دو سال ضربهء بزرگى به قدس وارد نموده و آنچه داشت به يغما برد و خانه‌ها و ديوارهاى آن را ويران كرد و زنان و كودكان را به اسارت درآورد و مجسمهء معبود خود زفس ( زئوس ) را در معبد نصب نمود و يهوديان را به پرستش آن فراخواند ، كه بسيارى از آنها دعوت او را پذيرفتند . . در حالى كه در اثر جنبش يهوديان مكابى ، در سال 168 ق . م ، برخى از آنان به مخفىگاهها و غارها پناهنده شدند . « 2 » انقلابى را كه يهوديان به آن افتخار مىكنند ، شباهت زيادى به جنگ گروهها و دسته‌هايى دارد كه معتقدين به آئين يهود ، عليه يونانيان بت‌پرست برپا كردند و در زمانهاى مختلف پيروزيهاى محدودى را بدست آوردند و اين تا سلطهء روميان همچنان ادامه يافت . * * * دورهء استيلاى روميان بومبي ، فرمانرواى روم در سال 64 ق . م ، با اشغال سوريه ، آن را به امپراطورى روم ملحق ساخت و در سال دوم ، قدس را به تصرف خويش درآورد و آن را تابع فرمانرواى رومىّ سوريّه قرار داد ، در انجيل متّى آمده است كه : در سال 39 ق . م قيصر روم ، « اگوست هيروديس ادومى » را به‌عنوان فرمانرواى يهوديان برگزيد و او بنائى نو وسيع و زيبا را بر معبد

--> ( 1 ) - كتاب دانيال ، باب 11 : 5 . ( 2 ) - كتاب مكابيان ، باب 1 : 41 - 53 .