بنياد كرد و به سال 4 ق . م درگذشت . « 1 » چنان كه انجيل‌ها آورده‌اند : پسر وى هيروديس دوم ، كسى است كه از سال 4 ق . م تا سال 39 م ، فرمانروائى كرد و حضرت مسيح ( ع ) در زمان او ديده به جهان گشود و هم او بود كه يحيى بن زكريا عليهما السلام را بقتل رساند و سر وى را بر طبقى زرّين ، نزد سالومه يكى از عناصر بدكارهء بنى اسرائيل هديه فرستاد . « 2 » انجيل‌ها و تاريخ‌نويسان ، از آشفتگىها و آشوب‌هايى كه در عهد نرون به سالهاى 54 م - 68 م . در قدس و فلسطين به وقوع پيوست و ماجراهايى كه ميان يهوديان و رومىها و ميان خود يهوديها اتفاق افتاد ياد مىكنند ، كه فسبسيان قيصر روم فرزند خود تيطس را به‌عنوان فرمانرواى منطقه ، در سال 70 م ، منصوب كرد وى به قدس يورش برد و يهوديان در آنجا متحصّن گشتند تا آنكه آذوقه آنان تمام شده ضعيف گرديدند ، تيتوس ديوار شهر را خراب كرد و آن را به اشغال خويش درآورد و با كشتن هزاران يهودى ، خانه‌هاى آنها را ويران ساخت و معبد را درهم كوبيد و به آتش كشيد و به‌گونه‌اى آن را از بين برد كه مردم جاى آن را نيافتند و زندگان باقىمانده را به روم سوق داد . مسعودى در كتاب خود ( التّنبيه و الاشراف ) مىگويد : شمار كشتگان در اين حمله از يهوديان و مسيحيان به سه هزار هزار يعنى سه ميليون تن رسيد كه ظاهرا اين رقم مبالغه‌آميز است پس از اين حوادث ، روميان با يهوديها شدت عمل بيشترى نشان دادند كه اوج آن هنگامى بود كه كنستانتين و قيصرهاى بعد از وى ، آئين خود را بر پايهء اعتقاد به مسيحيت نهاده و يهوديان را تحت آزار و شكنجه قرار دادند ، ازاين‌رو يهوديان نسبت به جنگ خسرو پرويز كه در سال 620 م ، در زمان پيامبر اسلام ( ص ) با مردم سرزمين شام و فلسطين پيش آمد و از پيروزى او بر روميان خوشحال بودند ، همچنانكه يهوديان حجاز نيز نسبت به اين نبرد شادمانى مىنمودند و پيروزى آنها را بر مسلمانان آرزو مىكردند ، كه اين آيه‌هاى شريفه نازل گشت : « الف لام ميم » سوگند به اين حروف روم مغلوب گرديد . در نزديك‌ترين سرزمين و آنان

--> ( 1 ) - انجيل متى ، ص 2 . ( 2 ) - انجيل مرقس ، 6 : 16 - 28 .