« اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ » « 1 » خدا بهترين سخن را نازل كرده كتابى كه آياتش شبيه و مانند هم و دوتا دوتا است ، به سبب آن كتاب پوست‌هاى كسانى كه از خداى خود مىترسند كشيده مىشود - با شنيدن قرآن بدنشان به لرزه در مىآيد . و باز مىفرمايد « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا » « 2 » خدا كسى است كه بر تو كتاب نازل كرد در حالى كه برخى از آن آيات محكم مىباشند كه آنها مادر - مرجع و اساس مسلم - كتابند و برخى آيات متشابه هستند اما كسانى كه در دل‌هاشان ميل به كجروى و انحراف از استقامت است از متشابه كتاب پيروى مىكنند براى فتنه و فريب دادن مردم و براى اين كه تأويلش را مىخواهند و حال آن كه تأويل آن را جز خداى نمىداند و آنان كه در علم خود ثابت‌قدمند - در مورد آيات متشابه - مىگويند به آن ايمان داريم همه آيات از پيش خداى ماست . چنان كه روشن است آيه اولى همه قرآن را محكم معرفى مىكند و البته مراد از آن استوار و غيرقابل خلل و بطلان بودن كتاب است و آيه دوم همه قرآن را متشابه مىشمارد و البته مراد از آن يك نواخت بودن آيات قرآنى است در زيبايىِ اسلوب و شيرينى لهجه و قدرت خارق‌العاده بيان و همه قرآن همين وضع را دارد .

--> ( 1 ) . زمر ، آيه 23 ( 2 ) . آل عمران ، آيه 7