« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ » « 1 » خداست آن كه در ميان جماعت امى از خودشان پيامبرى برانگيخت كه آيات خدا را بر ايشان تلاوت مىكند و آنان را تزكيه مىنمايد ، و بر ايشان كتاب و حكمت را تعليم مىدهد . به موجب اين آيات پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مبين جزئيات و تفاصيل شريعت و معلم‌الهى قرآن مجيد مىباشد و به موجب حديث متواتر ثقلين پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ائمهء اهل‌بيت عليهم السلام را در سمت‌هاى نامبرده جانشينان خود قرار داده است و اين مطلب منافات ندارد با اين‌كه ديگران نيز با اعمال سليقه‌اى كه از معلمين حقيقى ياد گرفته‌اند مراد قرآن مجيد را از ظواهر آياتش بفهمند . ه - قرآن مجيد ظاهر و باطن دارد خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « وَ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ لا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً » « 2 » خدا را بپرستيد و هيچ چيزى را - در عبادت - شريك او قرار مدهيد . و ظاهر اين كلام نهى از پرستش معمولى بت‌هاست چنان كه مىفرمايد : « فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثانِ » « 3 » دورى گزينيد از پليدىها كه بت‌ها باشند . ولى با تأمل و تحليل معلوم مىشود كه پرستش بت‌ها براى اين ممنوع است كه خضوع و فروتنى در برابر غير خداست و بت بودن معبود نيز خصوصيتى ندارد چنان

--> ( 1 ) . جمعه ، آيه 2 ( 2 ) . نساء ، آيه 36 ( 3 ) . حج ، آيه 30