( غيرمادى ) است كه از راه حس و تفكر عقلى درك نمىشود بلكه با درك و شعور ديگرى است كه گاهى در برخى از افراد - به حسب خواست خدايى - پيدا مىشود و دستورات غيبى يعنى نهان از حس و عقل را از وحى و تعليم خدايى دريافت مىكند ، عهده‌دارى اين امر نيز نبوت ناميده مىشود . براى روشن ساختن اين مطلب از تذكر و بيان مقدمات زيرين ناگزيريم : 1 - نوع‌هاى گوناگون زندگى در اوايل اين كتاب در ضمن بحث مفصلى تذكر داده شد كه نوع‌هاى گوناگونى كه در اين جهان مشهود مىباشند هريك از آنها اعم از جاندار و غيرجاندار در وجود و پيدايش خود غايت و هدفى دارد كه از آغاز پيدايش به سوى آن متوجه و روان مىباشد و به تناسب هدفى كه دارد در ساختمان وجودى خود با قوا و ابزارى مجهز است كه مبدأ و منشاء فعاليت‌هاى ويژه آن نوع است . فعاليت‌هايى كه آن را به هدف خود نزديك و بالأخره پيروز مىكند چنان كه خداى متعال مىفرمايد : « رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » « 1 » و « 2 » باز مىفرمايد : « الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَ الَّذِي قَدَّرَ فَهَدى » « 3 » و نيز تذكر داده شد كه نوع انسان از اين كليت - قانون هدايت عمومى - مستثنا نيست و در زندگى خود هدفى دارد كه به سوى آن متوجه و با تجهيزاتى مجهز است كه با آن متناسب است و پيروزى او دريافتن هدف خود كمال و سعادت اوست و شكست و نوميدى او از وصول آن نقض و شقاوت و بدبختى اوست و با راهنمايى آفرينش به سوى هدف و غايت خود هدايت مىشود ، خداى متعال در هدايت

--> ( 1 ) . طه ، آيه 50 ( 2 ) . خداى ما كسى است كه به هر چيز آفرينش ويژه آن را داد سپس ( به سوى منافعش ) راهنمايى كرد ( 3 ) . اعلى ، آيه 2 و 3 . كسى كه آفريد پس درست كرد و كسى كه اندازه داد پس راهنمايى كرد