فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ * قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ * يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ * وَ مَنْ لا يُجِبْ داعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءُ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ » « 1 » يادآورى مىكنيم وقتى را كه چند تن از جن را براى شنيدن قرآن به سوى تو برگردانيديم تا وقتى كه براى آن حضور يافتند - به همديگر - گفتند گوش دهيد پس همين كه خاتمه يافت براى انذار - دعوت - به سوى قوم خود روانه شدند گفتند : اى قوم ما كتابى را گوش داديم كه پس از موسى نازل شده به سوى حق و به سوى راه راست راه نمايى مىكند اى قوم داعى خدا را بپذيريد و به وى ايمان بياوريد تا خدا از گناهانتان بيامرزد و شما را از عذابى دردناك پناه دهد و كسى كه داعى خدا را نپذيرد در زمين - خدا را - عاجز كننده نيست و سرپرستان ديگرى جز خدا ندارد آنان در يك گمراهى آشكار مىباشند . دلالت قصه به اين كه جن نيز مانند بشر يك گروه داراى وجود مستقل و شعور و اراده و تكليف مىباشند روشن است و آيات ديگرى نيز در قرآن مجيد در ميان آيات قيامت است كه در دلالت بر اين مدعى از آيات بالايى كمتر نيستند . 5 - نداى وجدان به دعوت طبق توجيه گذشته معناى نبوت و رسالت همان برانگيخته شدن و گردن‌گير شدن است از ندايى كه وجدان انسانى به اصلاحات عمومى مىنمايد ولى از قرآن مجيد خلاف اين معنا فهميده مىشود ، زيرا خداى متعال مىفرمايد :

--> ( 1 ) . احقاف ، آيه 32