از اين ابيات ، دورنماى شهامت و شخصيت نافذ و عزت نفس و بلند پروازى او كه نمايانگر آيندهء درخشان وى بوده است ، به خوبى آشكار مىباشد . حضار محترم ! سيد رضى از همان سنين كودكى كه پدرش در تبعيد به سر مىبرد ، تحت مراقبت مادر دانشمندش ، همراه برادر بزرگش سيد مرتضى به تحصيل علوم و فنون متداول عصر همچون صرف ، نحو ، قرائت ، فقه ، حديث ، كلام و شعر و ادب ، و غيره ، در نزد استادان بزرگ و نامورى همچون شيخ مفيد ، ابو عبد اللّه مرزبانى ، ابو سعيد سيرافى ، هارون بن موسى تلعكبرى ، ابو على فارسى ، ابو الفتح ابن جنى و غيره پرداخت ، و در همان اوان جوانى در رشته‌هاى ياد شده به مقام عالى رسيد . اشعار و نوشته‌هاى او كه از آن ايام باز مانده ، شاهد گوياى اين مدعاست . سيد رضى در 21 سالگى به منصب والاى « نقابت » كه سرپرستى علويان عراق و رسيدگى به شئون زندگى مادى و معنوى آنها بود ، و پيش از آن جد مادرى ، و دائى مادرش ، و پدرش عهده‌دار آن بودند ، منصوب گشت . جالب است كه اين منصب هم در نوجوانى ، به وى تفويض گرديد ، چنان كه خود در اين باره مىگويد : آيا كسى مانند من در اين سن و سال چنين افتخارى را دارد ؟ ! ولى النقابة خال امّى * قبل ثمّ أبى و جدّى و وليتها طفلا فهل * مجد يعدّد مثل مجدى و اظنّ نفسى سوف تح * ملنى على الأمر الأشد حتى أرى متملكا * شرق العلى و الغرب وحدى مىبينيم او خود را به دارا بودن اين منصب بزرگ ، در آن سن كم ، قانع نمىسازد ، بلكه خويشتن را در آيندهء نزديك مالك شرق و غرب مجد و عظمت مىبيند . ! در همان سال يعنى 380 ه ، مقام عالى « امارت حاج » يعنى سرپرستى امور حجاج بيت اللّه را با تصويب بهاء الدوله ديلمى و القادر باللّه خليفه عباسى ، از پدر تحويل گرفت ، و به دنبال آن رياست « ديوان مظالم » نيز كه به منزلهء ديوان عالى كشور يا وزارت دادگسترى امروز بود ، به آن افزوده شد . شگفتا ! حتى در دنياى ما كه مىگويند در گوشه و كنار آن ، برخى از پستهاى حسابى به جوانان واگذار شده است ، سراغ نداريم كه جوانى بيست و چند ساله عهده‌دار مناصبى چنين بزرگ باشد ، و به خوبى از عهده آن بر آيد . اگر سيد رضى ، در آن سن و سال از هوش سرشار ، و استعداد فوق العاده ، و كاردانى و