الفيض الكاشاني
مقدمه 67
مجموعة رسائل ( فارسى )
تُخْرِجُونَ » « 1 » * ، « وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ - إلى قوله - كَذلِكَ الْخُرُوجُ » « 2 » ، « وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ * ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » « 3 » . بلى آنكه اموات نبات را نشر تواند كرد عِظام رُفات « 4 » را حشر تواند كرد . كدام دانه فرو رفت در زمين كه نَرُست ؟ ! * چرا به دانهء انسانْت اين گمان باشد ؟ ! فرو شدن چو بديدى درآمدن به نگر * غروب شمس وقمر را چرا زيان باشد ؟ ! « 5 » و نيز ما مىدانيم كه روح آدمى غير از بدن اوست چرا كه آدمى هميشه شعور به نفس خود دارد خواه در خواب و خواه در بيدارى و خواه در مستى و خواه در
--> ( 1 ) - الرّوم : 19 . : « زنده را از مرده بيرون آرَد و مرده را از زنده ؛ و زمين را پس از مردگىاش زنده كند ، و همچنين شما [ از گورها ] بيرون آورده شويد » . ( 2 ) - سورهء ق : 9 - 11 . : « و از آسمان ، آبى با بركت فرو آورديم پس بدان رويانيديم بوستانها و دانههاى دروكردنى ( مانند : گندم و جو و ارزن ) - تا آنجا كه فرموده : - همچنين است بيرون آمدن [ از گور ] » . ( 3 ) - الحجّ : 5 - 6 . : « و زمين را [ در زمستان ] فسرده و مرده بينى ، پس چون آب [ باران ] بر آنها فرو آريم بجنبد و بردمد و از هرگونه گياهِ زيبا و بهجتانگيز بروياند * اين - مراحل آفرينش آدمى و رويانيدن گياهان - از آن روست كه خدا حقّ است و اينكه مردگان را زنده مىكند و اينكه بر هر كارى تواناست » . ( 4 ) - استخوانهاى شكسته و از هم پاشيده و ريزه ريزه شده . ( 5 ) - ديوان شمس ، مولوى . و ابيات در ديوان با تقديم و تأخير نقل شده است .