آن حضرت است : « و پس از او چون حق بمصب استحقاق رسيذ و كار در مستقر خويش قرار گرفت و صحابه بر على بيعت كردند و او را امام و مقتدا ساختند زبان روزگار اين دو بيت انشاء كرد » ص 38 . و در فرصت‌هاى مناسب از شجاعت ، و حريت و سعه صدر و فتوت و قدرت سخنورى و شاعرى حضرت على عليه السلام سخن مىگويد : « و وصى رسول و زوج بتول ابو السبطين و والد الشهيدين سيدى شباب اهل الجنة الحسن و الحسين عليهم السلام ميفرمايد : قيمة كل امرء ما يحسنه مىفرمايد كى قيمت هركس آنست كى نفس او را مستحسن و مزين گردانذ . . . » ص 200 . « و اين معنى را اسمح و اشجع عالم و افصح و اعلم عرب و عجم ، على بن ابى طالب عليه السلام بيان مىكند آنجا كى مىگويد : ليس لواضع المعروف فى غير حقه و عند غير اهله من الحظ فيما اتى الا محمدة اللئام . . . . . معنى آنست كى هركس كى در راه مروت و جادهء جود عارفه عطاء خوذ بموضع حق نرسانذ و جايزه سخاء خويش باهل استحقاق ندهذ او را از آن انفاق حظى نباشذ و از آن اعطاء نصيبى نبوذ جز ستايش لئام . . . . . » ص 374 . « و از شهسوار ميدان جود و پهلوان معركه وجود اسد الغالب على بن ابى - طالب عليه الصلاة و السلام ( مر - كرم الله وجهه ) پرسيدند كى از عدل و جود كه دو فضيلت شگرفند و دو خصلت خوب كدام پسنديده‌ترست و مداومت بر كذام خوبتر » ص 375 . « امير المؤمنين على عليه السلام شجاع الهى و مبارز ربانى بوذ و حقيقت اين سخن آنست كى او مىگويد : و الله ما قلعت باب خيبر بقوة جسدانيه و لا حركة غذائيه و لكن آتيته بقوة ملكوتيه و نفس بنور ربها مضيئه . مىگويد كى قوت شجاعت و هيبت نجدت در دست و دل مبارزان ، عنايت بىنهايت او تركيب مىكنذ كى من كى پسر ابو طالبم در خيبر بقوتى برنكندم كى آن از غذا تولد كنذ و بعالم جسمانى تعلق گيرذ بل كى به قوت خذا كردم كى مدد آن از عالم ملكوت بوذ و نفسى كى جوهر آن بنور ربانى انتساب مىكرد » ص 520 ايضا رك ص 41 و 200 و 202 و 428 و 545 - درعين‌حال در خطبه كتاب ستايشى شايسته از خلفاء راشدين به عمل آورده و آن چهار مرد را بنيكى ستوده است : « صذ هزار سلام كى رايحهء مشك بمشام جان رسانذ از ساكنان صوامع قدس نثار روضهء مقدس آن ذوات كامل و صذ هزار درود كى سرود مغفرت و رضوان مسامع ارواح را بشنوانذ از مجاوران حظاير خلد تحفهء تربة مطهر آن نفوس فاضل باذ . . . » ص 41 و چون چنين سخنانى در زبان اكثر دانشمندان اهل تسنن است نشايد نويسنده را از ديگران مستثنى كرد و با اينهمه وى را شيعى در شمار آورد ازين گذشته در چند مورد سنى بودن وى آشكار مىشود از جمله استناد به قول عايشه همسر پيغامبر ( ص ) و دختر ابو بكر : « و از ام المؤمنين عايشه صديقه رضى الله عنها پرسيدند كه خلق سرور دوذه آدم سيد بشر صلوات الله على مرقده الطاهر