مزاج سودائى [ 23 ] در سر او افكند و خواست كى بتدريج خويشتن را بعالم نبات رسانذ و آن شرف خوذ را حاصل آرذ و چون غايت كمال خويش در حوزهء « 74 » تملك آورد و بر كسب شرف بيش از آن امكان نيافت كى بذان [ 24 ] عالم تشبه [ 25 ] نمايذ در مقام خويش توقف كرد و گفت : بيت من جهد همى كنم قضا ميگويذ * بيرون ز كفايت تو كارى دگرست و حال مولود دوم اعنى نبات هم برين نمط « 75 » متمشى « 76 » مىبوذ و هم برين نسق « 77 » متفاوت چون مربى انور و دايگان اشرف اظهر جناح [ 26 ] نور بر سر او گسترد و در حجر « 78 » اشراق و حضن « 79 » اضاءت « 80 » [ 27 ] او را تربيت داذ [ 28 ] و از پستان ابر سير شير شذ و از مهد گل بميدان ظهور نزول كرد و از تتق « 81 » خاك بافق هامون روى نهاذ ، آفريذگار جل ذكره « 82 » به قوت غاذيه « 83 » جسم [ 29 ]

--> [ 23 ] - ملى : سوداء . [ 24 ] - ملك : بران . [ 25 ] - مر : تشبيه . [ 26 ] - ملى : سايه [ 27 ] - مر : اضواء . [ 28 ] - ملى : تربيت مىداذ [ 29 ] - ملى : ذات