إسحاق بن ابراهيم بن أبي الرشيد بن غانم الطائي السجاسي الفارسي
9
فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى )
آباء « 64 » علوى « 65 » و ارحام « 66 » امهات « 67 » سفلى « 68 » سه مولود موجود گردانيذ و زمام تربيت ايشان بدست هفت دايهء دارندهء پرورنده داذ و ازين هفت دايگان اعنى هفت كواكب سيار نير اعظم را اختيار كرد و بحسن تربيت و لطف تنميت « 69 » ايشان اختصاص داذ تا مولود اول را كى عبارت ازو عالم جمادست بپرورش فيضان نور در حيز « 70 » ظهور آورد [ 21 ] و سايهء اشراق « 71 » خويش بر اطراف او گسترد و هرچه از آن عالم قابل استعداد بوذ استحقاق سرورى مىيافت و بر ذروهء « 72 » شرف ترقى مىكرد و بر اوج كمال تصاعد مىنموذ تا باقصى « 73 » غايت و اعلى نهايت خويش مىرسيذ و در مكان شرف استقرار مىيافت چنانك مرجان كى بهترين عالم جمادست ، گل بوذ تفوق جست بر انواع خويش و تقدم يافت بر اجناس خوذ و قبول استعداد نخوتى [ 22 ] در دماغ او نهاذ و لطف
--> [ 21 ] - ملك : در حيز ظهور اختيار كرد و بحسن تربيت و لطف پرورش ايشان آورد . [ 22 ] - ملك : نخوتى تمام .