اين جاست كه مىبينيم اين مرجع بزرگوار كلام مولا على . ( عليه السلام ) . را نصب العين خود قرار داده كه فرمايد : اذا امكنك الفرصه فانتهزها فان اضاعه الفرصه غصه « 1 » « زمانى كه فرصتى به دست آوردى كمال استفاده را از آن بنماى كه . ضايع كردن فرصت غصّه به همراه دارد » . ايشان اوقات شبانه روز خود را به تدريس ، مطالعه ، عبادت ، تهجد ، قرائت قرآن ، جواب استفتاءات ، ملاقات با مردم ، تأليف ، نماز جماعت و زيارات مىگذرانيد و از كمترين اوقات ، بيشترين بهره‌ها را مىبرد . جناب آقاى نصيراوى مىگويد : معظم له هرگاه فرصت مناسبى به دست مىآورد به حفظ كردن اخبار و احاديث با سندشان مىپرداختند ، هر وقت مسئلهء مشكلى در رياضيات و حساب برايمان پيش مىآمد ، با آقا در ميان نهاد و پس از اندكى وقت به فوريت جواب مسئله را مىدادند ، هنگام وضو گرفتن و آماده شدن براى نماز به قرائت قرآن از طريق نوار گوش فرامىدادند ، حتى روزى را به ياد مىآورم كه نوار قارى معروف « شيخ خليل حصرى » را گوش مىدادند كه سه خطا در فنون تجويد و قرائت از وى گرفتند ، كه اين اشتباهات را در نامه‌اى نوشته و برايش فرستادند . . . » معظم در طول مسير نجف به كوفه حتى تا اين اواخر به حفظ قرآن مىپرداختند . ساده‌زيستى اين مرجع بزرگوار در زندگى ، بى آلايش و ساده بود از تجمل و رفاه زايد دورى مىكرد . سفرهايش را غذايى ساده تشكيل مىداد و در صرف وجوهات شرعى ، كاملًا احتياط مىنمود . از بسيارى كارهاى مشروع به خاطر منافات داشتن

--> ( 1 ) . غرر الحكم ج 1 ص 321 .