با روح زهد و تقوا ، دورى مىكرد ، برخى از مومنين كه زندگى بىآلايش و مقتصدانهء ايشان را مشاهده كرده بودند و مىديدند كه در زندگى بر خويش چقدر سخت مىگرفت ، بر آن شدند تا ماهانه مبلغى به عنوان هديه تقديمش كنند تا در مصارف شخصى مصرف كرده و اينقدر بر خود سخت نگيرد ، ايشان تا حد امكان از صرف وجه شرعيه در مصارف شخصى خوددارى مىكرد . آقاى نصيراوى مىگويد : « روزى يكى از مومنين مبلغى از سهم سادات را به من داده و گفت اين را به خود آقا بدهيد تا در مصارف خويش صرف نمايد . من هم پول را آورده و پيام را رسانيدم . آقا فرمود : من از حقوق شرعى چيزى را بر نمىدارم ، من هم پول را برگردانيدم . . . » . علاقه‌مندى و تجليل ايشان از دانشمندان معظم له به علم و دانش عشق مىورزيدند ، از كودكى و نوجوانى با علم و دانش خو گرفته بود ، لذا براى علم و عالم احترام فراوانى قائل بود ، گاه در مناسبت‌هاى مختلف از شاگردان فاضل خود ( همچون مرحوم شهيد صدر و سيد علاء الدين بحر العلوم و استاد محمد تقى جعفرى ) نام برده و مقام فضل و دانش آنان را مىستودند . به استاد خود مرحوم آيت الله نائينى شديداً علاقه‌مند بود و احترام مىنهاد ، يكى از نزديكانشان مىگويد : « آقا هميشه پيش از درس براى استاد خود حمد و سوره قرائت كرده و ثوابش را به روح ايشان اهداء مىنمود . برخورد ايشان با اهل علم و دانشمندان بسيار جالب و آميخته با توقير و احترام بود و وقتى علما و دانشمندان به نجف مىآمد ، ايشان خود به ديدن آن‌ها رفته و به فرستادن نماينده اكتفا مىنمود . » .